تبليغاتX
زمینی آسمانی
نوشته هایم از خود آسمانی و زمینیم و خدای این من زمینی آسمانی

خدا انگاري گاهي وقتا يه كناري مي شينه و بيراهه رفتن ما رو مي بينه.

تا باز گاه توبه برسه و دل هوايي حضورش بشه و پیشش بره.

تو ازش دور شدنامون و بهش پيوستنامون اين اونه كه همواره مي مونه و اين ماييم كه در تغيير و تغيريم.

به راستي هر كه تو راهي كه تا خدا مي ره به اسفار مختلفي مبتلا مي شه،

که درك اون سفرا هوشي عاشقگون مي خواد.

الهه من به اون عشقي منو برسون كه چنين هوشی نتیجشه.

 

قل هو الله احد.  

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم آبان 1388ساعت 23:39  توسط محمد آسمانی  |